Communicatie
Een mens kan zich slechts ontwikkelen in relaties met anderen of met iets anders. Kunnen communiceren is daarbij van essentieel belang.
Hoe doen we dat?
We wisselen informatie uit op meerdere manieren. We kennen allemaal het wisselen met behulp van woorden, met taal, maar daar beginnen we niet mee.
We beginnen te communiceren vanuit het gevoel, een baby is al snel in staat aan te geven dat er iets niet goed voelt: een lege maag, een volle broek, het uit zich door het op een huilen te zetten en we reageren op de hulpvraag! Dat lijkt helemaal niet bijzonder, maar dat is het wel. Het gevoel is daarin leidend, de baby heeft onze hulp nodig, het is niet in staat zelf een flesje te pakken of zich te verschonen.
Al snel komt het eerste lachje tevoorschijn en de kleine ervaart de reactie van de omgeving als prettig. Dat stimuleert het kind en zo leert het dit lachje te herhalen. Verdriet wordt omgezet in huilen en de baby ervaart dat er dan troost komt in de vorm van de armen van papa of mama.
De mogelijkheid tot communiceren breidt zich gaandeweg uit, de kleine kraait na verloop van tijd als het plezier heeft en ergens tussen het eerste en tweede levensjaar worden de eerste zinnetjes gezegd en leert het kind zich ook verbaal uit te drukken.
Het begint dus met gevoel en daar wordt op de een of andere manier een uiting voor gezocht. Via het pure vermogen om te voelen wordt ook uitgewisseld. Op de arm van moeder ervaren we de uitwisseling van liefde en warmte. Is er een ruzie dan ervaart de kleine het onaangename gevoel wat daarbij hoort en leert het ook de bijbehorende emoties kennen.
Het gevoel blijven we ons leven als meest basale tool gebruiken om te communiceren met anderen en het uit zich via lichaamstaal. Lichaamstaal is de eerste mogelijkheid die we tot onze beschikking hebben.
Pas daarna komen de woorden en zinnen, de taal. Met taal is het mogelijk veel duidelijk te maken, het heeft echter altijd de beperking dat het een extra schakel is om aan het gevoel uiting te geven. En dat veroorzaakt ook misverstanden… zo heb ik het niet bedoeld…
De werking van het gevoel is essentieel, het vormt de basis voor het communiceren en we geven er expressie aan in veel vormen: taal, kunst, veel creatieve uitingen, er zijn in feite eindeloos veel mogelijkheden.
Hoogbegaafdheid?
Wanneer zich situaties voordoen die het gevoel blokkeren, wordt het uiten van het gevoel een probleem. We gaan dan in ons hoofd “zitten” en leven vanuit ons brein. Het gevoel betrekken we er dan soms helemaal niet meer bij. Soms gaat dat zover dat we vrijwel alleen vanuit ons brein leven. We trainen dan vooral de hersenen en het lijkt op hoogbegaafdheid. Maar in dat geval zijn we gevoelsarm en werken onze hersenen op topniveau!
Hoogbegaafdheid komt echter ook als talent voor, het is niet gemakkelijk het onderscheid te maken.
Hooggevoeligheid?
Bij klachten wordt meestal niet eerst gedacht aan hooggevoeligheid. Het kan een hele zoektocht zijn voordat duidelijk is dat het om hooggevoeligheid gaat. Hooggevoeligheid wordt over het algemeen in de jeugd ervaren als een last en wanneer men eenmaal weet hoe je ermee om kunt gaan als een kracht. Het kan heel fijn zijn dat je anderen goed kunt aanvoelen.
Helaas wordt hooggevoeligheid nogal eens verwisseld met overgevoeligheid. De symptomen van beide overlappen elkaar. Overgevoeligheid is een gevolg van een beschadiging aan het energetisch systeem. Het gebeurt best vaak dat kinderen van school komen met buik- en hoofdpijnklachten doordat ze energie overnemen van anderen.
Uiteraard geldt ook voor volwassenen dat ze of door hoogegevoeligheid of door een beschadigd systeem energie van anderen overnemen.
Dat kan zover gaan dat je volledig vastloopt en met jezelf in de knoop raakt, in je werk of in relaties. De kinesioloog kan helpen zicht te krijgen op de situatie zodat het vermogen om te voelen zich kan herstellen.
Klaar om weer te voelen?
Neem eenvoudig contact met mij op. Vul je gegevens in via het contactformulier of stuur een bericht naar gerda@detelescoop.com.